Łowcy głów

Punktem wyjścia spektaklu jest historia powojennego kierownika Katedry Antropologii UAM – Jana Czekanowskiego. Jest on niezwykle ważną figurą w świecie etnograficznym i antropologicznym, a jego statystyczna metoda badań, wymyślona jeszcze na uniwersytecie we Lwowie, jest do dzisiaj stosowana w wielu dziedzinach. Czekanowski jednocześnie jest postacią niejednoznaczną, a jego wczesna kariera, wiążąca się z wyprawami do Afryki i gromadzeniem materiału badawczego w postaci czaszek dla Felixa von Luschana (do dziś przechowywanych w Muzeum Historii Naturalnej w Berlinie z odręcznym podpisem Czekanowskiego na kościach czołowych) jest opowieścią pełną przygód i zwrotów akcji zanotowaną w dziennikach. Historia ta wpisuje się idealnie w europejskie narracje kolonialne, podobnie, jak opowieści Arkadego Fiedlera, którego muzeum, w podpoznańskim Puszczykowie, jest do dzisiaj celem szkolnych wycieczek krajoznawczych. Chcemy wierzyć w to, że Polska była krajem skolonizowanym i sama nie uczestniczyła w kolonialnym wyścigu. (...) Ludomir Franczak tropi poznańskie wątki kolonialne, samemu stając się przy tym łowcą – głowy Czekanowskiego, snów o potędze polskich kolonizatorów, egzotycznych przedmiotów przywiezionych z podróży. Dokąd prowadzi ta wędrówka? Spektakl/instalacja/wykład to kontynuacja poszukiwań związanych z projektem Gutta, realizowanym od 2021 roku. Tym razem to Poznań staje się polem badań nad polskim kolonializmem i rasizmem. Scenariusz na podstawie fragmentów tekstów i wypowiedzi m.in.: Nnamdi Azikiwe, Josepha Conrada, Jana Czekanowskiego, Arkadego Fiedlera, przedstawicieli Ligi Morskiej i Kolonialnej, Iryumugabe Robert, jak również: “Dziennika Misji Rwaza”, prac naukowych i popularnonaukowych powstałych od połowy XIX wieku, komentarzy po