Habibi Hussein

Hussein Darbi przez 40 lat pracował w kinie w Jenin. Gdy niemiecka organizacja pozarządowa podjęła się odbudowy zrujnowanego budynku, jego doświadczenie okazało się niezbędne. Z czasem jednak przestał być potrzebny. Film jest przestrogą przed kolonializmem kulturowym i alegorią czegoś znacznie większego niż samo kino. Podczas gdy Marcus Vetter w „Cinema Jenin” (2012) wychwalał proces odbudowy, „Habibi Hussein” pokazuje ten temat z perspektywy Palestyńczyka. To zupełnie inna opowieść – odsłaniająca ignorancję, brak planowania i niedostatek szacunku wobec drugiego człowieka. Tylko Hussein wiedział, jak obsługiwać kinowy projektor. Mimo to podczas uroczystego otwarcia nie usłyszy nawet słowa podziękowania.